De hele week voor de verandering in Aceh geweest. Omdat ik op het werk alle schrijverij min of meer klaar had, had ik me voorgenomen om weer eens de provincie in the gaan om verschillende waterbedrijven te bezoeken om de directeuren te bewegen te gaan voldoen aan de verschillende formailiteiten voor de verdere samenwerking tussen de nederlandse bedrijven. De tocht ging door de gebieden heen waar de politie recentelijk terroristen heeft gevangen, dus dat was ook wel weer aantrekkelijk om eens te zien hoe het met die mensen stond. Ja, dat van die terroristen dat was eigenlijk een tegenvaller, die ben ik niet tegengekomen, ook langs de grote weg waren er niet zoveel politieagenten en militairen aanwezig zoals de plaatstelijke pers me wilde laten geloven. Op het oog viel het allemaal dus wel mee. Vandaag las ik in de krant dat de restanten terroristen zich willen overgeven met voorwaarden. De voorwaarden waren dat ze niet door de politie zullen worden geslagen, dat fe familie af en toe in de gevangenis op bezoek mag komen, en dat ze in Aceh in de gevangenis gezet zouden worden zodat de familie niet al teveel reiskosten zouden maken als ze op bezoek zouden komen. Juist, niet al te slechte voorwaarden dunkt me, want zou bijvoorbeeld het fameuze “waterboarden” dat de amerikanen in guantanamo toepasten nou onder klappen geven vallen? Lijkt me niet, dus je kan die terroristen nog best even aanpakken op een manier die Dick Cheney graag zou zien. Ik vraag me af of als je die extremisten nou de hele dag porno zou laten zien, of dat ook onder het kopje martelen zou vallen, of iets anders als je die mannen nou Big Mac's zou geven zonder erbij te zeggen of dit nou halal is of niet. Ja, zo weet ik er nog wel een paar, wat dacht je van Playboy op de leestafel van de gevangenis? Of een paar leuke dames voor de massage? 5 keer per dag wat flink gehijg door de luidsprekers, ha, ik zou zeggen laat dat psychologische martelen van die extremisten maar aan mij over, ik denk dat ik daar een veel betere resultaten zou halen dan die amerikanen met hun waterboarden.

Maar goed, van de week dus wederom naar de waterbedrijven geweest, en deze keer ging alles van een leien dakje. Het was voor mij allemaal erg verbazingwekkend dat dat zo was. Achteraf hoorde ik dat een brief die ik eerder de waterbedrijven rondstuurde waarin een afschrift van een brief van de ambassade was opgenomen waarin stond dat ze ons 15 miljoen harde euri hadden gegeven de truuk had gedaan. Daar wil men van meesnoepen dus en zo werd alles min of meer getekend wat ik hun voorhield. Desalniettemin geeft het toch allemaal wel aan welk belang men hier hecht aan drinkwater. Dat komt bij de begrotingen van de lokale, provinciale en centrale overheden toch altijd vrij laag in de prioriteitsschaal.

De hooste prioriteit heeft een nieuw huis voor de bupati/districtshoofd en dat soort “infrastructurele” werken zullen we het maar noemen. Tesamen met het feit dat de corruptie hier nog altijd welig tiert gaat het toch wel goed. Maar nog even over de corruptie, na het schandaal waarbij een bank hier werd geredt door de overheid voor de lieve som van 1 miljard onder het mom van dat anders andere banken ook bankroet zouden gaan, hebben we nu het schandaal met de top van de politie waar alle top ambtenaren elkaar aan het beschuldigen zijn van geld aannemen. Als ik de pers hier mag geloven was of is er in de top van de politie een makelaar die de verschillende politie-zaken die geld konden opleveren tussen de verschillende politie mensen verdeelde. Ik zelf ben wel geneigd dat te geloven. Ik heb wel eens met zaken mensen gesproken die toeleveranciers waren voor uniformen en dergelijke. Daar had men het over commissies van meer dan 50% van het verkoop bedrag. Dat geeft dus al wat aan. Men is nu ook verder begonnen met het onderzoeken van Pertamina, het staats-oliebedrijf. Dat, en dat is natuurlijk een publiek geheim, is een door en door corrupt bedrijf en men is nu eindelijk achter een paar zaken aan die eigenlijk hun oorsprong hebben in het buitenland. Een Engels bedrijf dat in engeland voor de rechter moest verschijnen vanwege het geven van een 100 miljoen euro steekgelden aan Pertamina in Indonesie. Zo zijn de zaken aan het rollen gekomen en nu begint men in Indonesie daar ook over.

Zo komt er een heleboel vuil boven, maar uiteindelijk wordt men wat voorzichtiger en de corruptie wat minder. Toch zit het er nog diep in. Laatst liet ik mijn mobieltje per ongeluk liggen tijdens het fouilleren tijdens de check-in op het vliegveld. Toen ik dat opmerkte en terugging om het op te halen, zei de beveiligingsman die hem teruggaf dat hij honger had, wat duidelijk een hint was om hem geld te geven voor werk dat hij toch normaal zou moeten doen. Tot slot nog een videootje hierbij, dat laat het straatbeeld zien van Sigli een stadje aan de oostkust van Aceh en waar je een typisch iets ziet wat hier altijd gebeurd bij trouwerijen of openen van een nieuwe zaak. Gekleurde borden gemaakt van namaakbloemen langs de kant van de weg door de “well-wishers”. Dus hoe meer borden des te hoger de status. Dat zie je hier bij de opening van ik dacht dat het een nieuwe apotheek was. Zie dus: http://www.youtube.com/my_videos?feature=mhw4

Tot de volgende week.