Dit is dan mijn mond zoals de tandarts daar twee uur achtereen in keek. Wat is dan even een minuutje erin kijken? Niets toch? Zou ik ook zo zeggen. Links beneden achterin lag het werkgebied waar die man jaren achtereen voor heeft gestudeerd.

 

Dit is het fraaie houtsnijwerk dat Wouter (met hulp van zijn moeder) maakte voor de school. Ik vind het erg mooi

 

Wachten op het vliegveld in Singapore levert dit nietszeggend plaatje op.

Toen ben ik er maar bij gaan liggen en dat leverde dit plaatje op.

Zo, weer een aflevering van de avonturen. Het grote nieuws in Aceh was natuurlijk dat er een bende van terroristen is gevonden en verjaagd zo'n 40 km van Banda Aceh. Daar stond de hele week de krant vol mee. Een groep extremisten schijnen daar een trainingkamp te hebben gehad. Het doel was om na training Aceh te zuiveren van kaffers en aanverwant gespuis en het begin van het khalifaat van het oosten te stichten. Er werden ook wapens gevonden en instructieboekjes over hoe je een aanslag moet plegen. Tijdens het verjagen hebben de politie en die extremisten op elkaar geschoten en er vielen wat doden. Nou schenen die mensen geen acehnaren te zijn, en dat is dan weer een geluk bij ongeluk, desalniettemin geeft het me toch te denken 1046 dagen voor mijn pensioen. Verder weet ik niet of de trouwe lezers van blog het gemerkt hebben, maar een tijdje geleden had ik het erover wanneer ik dood zou gaan, ik had drie data op het internet verzameld, maar de eerste datum is nu al gepasseerd, dus dat gaat goed en ik ben optimisties dat die andere voorspellingen ook wel eens niet zouden uitkomen.

Op het werk gaat het wel aardig, wat rustiger. Zoals mischien wel bekend heb ik vele mensen die denken dat ze mijn baas zijn. Eigenlijk luister ik er maar naar een en dat is degene die mijn salaris betaald, die anderen daar moet ik altijd een beetje om moeten lachen. Dat zij dus de mensen van de waterleiding die als uit de klei getrokken mensen hier tussen de moslems van Aceh een project proberen op te zetten en voortdurend denken dat ze het beter weten.

Van de week werd het ook weer tijd voor mijn maandelijkse weekje Aceh. Deze keer via Kuala Lumpur en Singapore. In Singapore had ik weer een afspraak met de tandarts en die had me al gezegd dat hij twee sessie in 1 wilde plakken zodat het een ander wat sneller af kon komen. Daar heb ik dus 2 uur in de stoel gezeten met mijn mond open. Stijve kaken uiteraard, maar uiteindelijk heb ik goede hoop dat kies nummer 31, die in Medan al zo grondig door de tandarts was verpest, nu weer een mooi funktioneel onderdeel van mijn gebit wordt. Ik moet zeggen dat ik wel eens over heb nagedacht, maar als ik al het geldzou optellen wat ik en natuurlijk ook de verzekering voor die kies heb uitgegeven ik daar onderhand een gouden kies had moeten hebben. Maar goed, je gezondheid is onbetaalbaar toch.........???? Na de sessie bij de tandarts naar het vliegveld voor de vlucht naar Bali waar ik om half twaalf s'nachts aankwam. Die vlucht naar Bali zat vol met toeristen er zaten maar een stuk of 4 Indonesiers in dacht ik zo. Verder veel van die oudere blanke pensionado's die zich een leuk jong meisje hebben aangemeten. Op zich niet slecht natuurlijk want wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat een goed onderhoud van je sex-leven je langer zal laten leven. Maar ik zat naast zo iemand. Stoelen drie op een rij, ik aan het gangpad. Ik kan dat quasi verliefd doen allemaal wel verdragen maar dat stel naast me werd me te gortig, dat meisje zat voortdurend over die man heen, handjes over het hele lichaam en die man ging daardoor wat scheef op de stoel zitten met mij in de verdrukking. Dat werd me te gortig allemaal en ben dus een paar rijen naar achteren gaan zitten waar nog 3 stoelen naast elkaar vrij waren en waar ik dus lekker languit de twee uur durende vlucht even kon dommelen.

Ja nu nog even wat anders, ik ontvang ik al een tijd een nieuwsbrief van Karel en Caroline. God mag weten hoe ik daaraan begonnen ben, en bij mij haalt die nieuwsbrief dan tegenwoordig de spamfilter barriere niet meer. Soms als ik eens per week mijn spam even doorneem om te kijken of er onrechtmatigheden zijn zie ik die brief nog wel even. Karel en Caroline zijn alternatievelingen die het licht hebben gezien en nu de hele wereld hun nieuw verkregen inzichten willen delen. Dit soort inzichten berusten meestal op theorien en redeneringen die niet gehinderd worden door enig bewijs. Kijk als die inzichten allemaal echt waren hadden die mensen het in de wetenschappelijke wereld allang gemaakt, maar dus niet. Dus verkondigen ze hun opvattingen aan mensen die toch niets beter te doen hebben dan hier mee te lezen en ooohhh en aaaahhh te roepen. Als je die brief doorneemt lees je alleen maar wat er in hun ogen slecht is, dus electricteit is slecht, het water, de luchtvervuiling en niemand doet er iets aan vooral de overheid niet, behalve zijzelf. Zij protesteren en vinden dat iedereen moet protesteren. Het grappige is natuurlijk dat ze daarna verslag doen van hun verre reizen naar Zuidelijk Amerika zonder blikken en blozen het dan niet meer hebben over hun carbon-trail. Zulke mensen hadden natuurlijk thuis moeten blijven. Het liefst niet achter het internet want dat is super-vervuilend en bovendien de straling die eruit komt zou wel eens de doem voor de mensheid kunnen zijn. De website die ze ook nog eens hebben bied geen mogelijkheid tot kommentaar, ik vraag me af of dat een veeg teken is, anders had ik al eens een rekatie daar geschreven..