25 jaar bij elkaar

Deze reklame die ik zag in een shopping plaza gelooft natuurlijk niemand, maar toch mooi dat er duizenden erin trappen

Endang op de mooie wandel trottoirs van Orchard Road

De Food Republic, een nieuwe naam voor een food court, daar hebben we een paar keer gegeten

Een leuke beeldenrijtje met Endang erbij

Een mooi kleurig huisje in Little India

Een doorkijkje langs de winkels

Nog een erg kleurig huis

Uitzicht uit het reuzenrad op de schepen voor de kust

Nu uitzicht op de stad

En tot slot op de gondel die na onze gondel kwam

Al in de 1 april grap getuind, nee, ik ook niet wat ik kwam ze eerlijk gezegd ook niet tegen. De week was redelijk nogal druk. Op zondag-middag vertrok ik vanuit Banda Aceh naar Medan om daar vandaan de volgende dag om half-zeven s'ochtends het vliegtuigje te nemen naar Sinabang op het eiland Simeulue. Dat is een eiland aan de westkust van Aceh. Je zou ook wel met een rechtstreekse vlucht vanuit Banda Aceh kunnen vliegen maar dan moet je met een vierde-hands vliegtuigje van een maatschappij van bedenkelijke reputatie. Zover wil ik meestal maar niet gaan. Ook het vliegtuigje vanuit Medan heeft maar 1 motor, maar het is een redelijk nieuw vliegtuig en vliegen op tijd. Dat is dan Susi Air. De piloten zijn buitenlanders en dat is voor de Indonesiers een extra argument, want die vertrouwen hun eigen mensen niet zo. Zie overigens het filmpje wat ik uit het vliegtuig maakte. (http://www.youtube.com/watch?v=RbhgTKuPMkA )Vooral de aankomst op het vliegveld in Simeulue is aardig. De meeste piloten komen vanuit zee aangevlogen naar het vliegveld. De piloten van Susi Air komen vanuit de land kant waar er een klein heuveltje voor het vliegveld ligt en je dus voor het laatste gedeelte een soort duikvlucht moet nemen. Het lijkt dan altijd alsof de wielen de grond raken op dat heuveltje. In Sinabang bleef ik een dag, met de mensen over de samenwerkingsovereenkomst gesproken en even naar een van de bronnen voor de drinkwater voorziening wezen kijken in het woud (http://www.youtube.com/watch?v=c0vU4aaQLsQ) maar het moest ook niet langer, want snachts was er een elektriciteits onderbreking in het hotel waarna de generator aanging die toch wel erg dicht bij mijn kamer stond. Nadat voorbij was, was de buurman denk ik in slaap gevallen met zijn t.v. aan op generator sterkte volume totdat ik s'ochtends definitief mijn diepte slaap opgaf. Met Susi Air wedereom naar Medan vertrokken en vandaar met de auto twee dagen lang rijden naar Banda Aceh via Loxumawe waar ik met een aantal Acehnaren nog even gezellig heb gegeten (http://www.youtube.com/watch?v=rkfqUc4KVsQ ) en dan verder de plaatsjes aan de oostkust van Aceh.

Aan het einde van de week ging ik voor mijn maandelijkse weekje Bali op pad. Met AirAsia uit Banda Aceh vertrokken, waar ik van het opstijgen een filmpje maakte. (http://www.youtube.com/watch?v=HN6QQWJ9hwI ) Het aardige is de rookpluimen die je ziet van het verbranden van het stro van de rijst. Rijst wordt twee en soms drie keer per jaar geoogst dus deze branden keren door heel Indonesie die twee of drie keer per jaar terug. De witte plekjes zijn de plekken waar het stro al verbrand is. Een bron van luchtvervuiling overal waar die rijst wordt verbrand, het is dus beter om gewoon arrdappels te blijven eten. EET AARDAPPELS EN REDT DE WERELD.

Maar eerst naar Singapore voor mijn tandarts bezoek en ook omdat Endang daar naar toe zou komen vanwege ons 25-jarige samenzijn. Wouter was naar de Gili-eilanden met zijn schoolvrienden voor een aantal dagen dus Endang en ik hadden het rijk alleen. Ik kwam pas tegen de avond aan in Singapore waar Endang al 3 uur op het vliegveld had zitten te wachten. Samen gingen we naar het hotel om daarna meteen naar Orchard Road te gaan naar de Lucky Plaza Foodcourt om te gaan eten. Het was er erg druk voornamelijk met de de Filipijnse gastarbeidsters die op zondag hun dagje vrij hebben en dan en masse naarLucky Plaza en omgeving gaan. Maar het zat er wel goed, en het was ook goed te eten daar. (http://www.youtube.com/watch?v=8RUEhHWPdXE ) De volgende dag weer drie uur in de stoel bij de tandarts gezeten. Nu is een kant van mijn mond redelijk op orde, nu de andere kant nog. Ik schat dat het leed in drie maanden geleden zal zijn. Deze keer heeft hij een kroon gezet en is met een “root-canal” benadeling aan de andere kant begonnen. In de volgende maanden nog een verstandskies laten trekken en dan nog wat kleine dingetjes, en dan moet het toch weer jaren goed gaan, denk ik. Vergeleken met een paar maanden geleden is de rot in mijn mond toch al voor 80% teruggedrongen, kan je nagaan dat ik dus niet meer zo uit mijn bek stink, ha ha ha. De tandarts had goeie muziek aanstaan, ik voelde dus weinig en ik viel bijna in slaap op een gegeven moment.

De volgende dag zijn Endang en ik Singapore gaan “ontdekken”. Orchard Road is zelf altijd wel leuk met allerlei zaken (zie het videootje met fonteintjes), maar in Singapore is er toch veel meer te zien. (http://www.youtube.com/watch?v=adfQKEsc734) Met de metro zijn we eerst naar Little India gegaan naar een van de grootste winkels die ik tot nu toe had gezien, en goedkoop. Als je daar bent moet je vooral niet zoals ik deed de prijzen gaan vergelijken met wat je de voorgaande dag op Orchard Road hebt gekocht want dat vergald de dag dan. Maar er was ook een grote afdeling in die winkel met goud en dat is natuurlijk iets waar Endang toch een behoorlijke tijd lang zichzelf even lekker heeft gemaakt. Daarna naar de Indiase vegetarisch restaurant die daar ook in overmaat zijn en toen op pad naar het reuzenrad van Singapore. Weer met de metro en daarna door eindelose shopping plaza's waarna we het laatste stukje naar de kust buiten moesten lopen. Singapore adverteert dit als zijnde het grootste in de wereld, groter dan het Millenium Rad in Londen aan de Thames, maar ik weet het niet, het zag er best groot uit. Het was ook best een mooi uitzicht zoals je op de foto's kan zien.

Uit het rad zijn we naar een spa geweest waar je je voeten door vissen kan laten behandelen. Die vissen eten minieme stukjes van je huid weg en dat moet dan gezond zijn. Ik geloof er uiteraard geen fuk van. Chinezen geloven in allerlei vreemde dingen die goed voor je zou moeten zijn. Ik heb me in Penang ook eens laten aanpraten om een stuk wierook in mijn oor te laten opbranden, ook dit zou goed zijn voor allerlei bekende en onbekende kwaaltjes, wie weet. Ik vond de ervaring wel aardig maar verwacht niet echt dat dit iets oplevert. Dus die vissen heb ik ook maar lekker aan mijn voeten en benen laten knabbelen, ik hoop dat ze het lekker vonden, vroeger hadden we het over tenenkaas, en ja daar moest ik bij die vissen uiteraard even aan denken. (http://www.youtube.com/watch?v=sqW48tezW-s )

Tot slot, deze week zag ik een aantal artikelen die gingen over de hoeveelheid plastic die we tegenwoordig gebruiken en het effekt daarvan op de gezondheid. In Amerika komt men dor neutraal onderzoek er langzamerhand achter hoeveel misere al die plastic stoffen met zich meebrengen behalve alleen al de problemen bij het afval. Dus mijn advies tot slot is om meer glas te gaan gebruiken!!